Placido of Piero?

Placido (Domingo) of Piero (Cappuccilli)? Voor mij is deze vraag eenvoudig te beantwoorden: Piero! Ik wil graag uitleggen hoe ik tot deze vraag ben gekomen. Jl. zondagavond keek ik naar een opname van een concert uit het Royal Opera House Covent Garden waarbij winnaars van de Operalia wedstrijd optraden. De Operalia wedstrijd is een initiatief van Placido Domingo.  Voormalige prijswinnaars zijn o.a. Joseph Calleja, Joyce DiDonato, Rolando Villazon, Erwin Schrott.

Tijdens het concert trad organisator Placido Domingo ook zelf op. Als u het operanieuws een beetje hebt gevolgd, dan weet u dat Domingo de laatste tijd zijn repertoire heeft uitgebreid met diverse baritonpartijen. Hij zong o.a. Rigoletto, Simon Boccanegra, Athanael (in Thais). En volgend seizoen staat hij op de planken van de Met als Giorgo Germont in La Traviata.

Bij het concert in Covent Garden zong hij duetten met een aantal voormalige prijswinnaars en ook de aria “Nemico della patria” uit de opera Andrea Chenier van Umberto Giordano. Ik was niet opgetogen over deze vertolking  en evenmin was ik dat over Domingo’s eerdere optredens als Simon Boccanegra en Rigoletto. Gisteren sprak ik hierover met een goede vriendin en zij vertelde mij dat zij juist enorm onder de indruk is van Placido Domingo in deze rollen. Zij roemde zijn gevoel voor theater.  Mij overtuigt hij juist helemaal niet.  En waar ligt dat nu aan vraag ik mij af?

De vriendin in kwestie opperde dat het wellicht zou kunnen liggen aan het feit, dat ik een grote voorliefde heb voor de baritonstem . Ik heb deze rollen dus heel vaak gehoord in een vertolking door een “echte” bariton. Zij deelt die voorliefde voor de bariton niet en kent deze opera’s dan ook minder goed. Zij is een “fan” van Domingo en ik niet.

Het heeft mij nieuwsgierig gemaakt naar andere meningen.  Ik wil er geen wedstrijd van maken, maar ik ben oprecht benieuwd wat u vindt deze uitvoeringen.  Wellicht kan iemand mij tips geven om op een andere manier te luisteren.  Door tips van mijn goede vriendin heb ik ook leren luisteren naar Anne Sofie von Otter en haar leren waarderen.

Hierbij de twee uitvoeringen van de aria “Nemico della patria”  door Placido Domingo en Piero Cappuccilli. Reacties zijn meer dan welkom!


 


 

3 gedachten over “Placido of Piero?

  1. Hallo Michiel,

    Interessant vraagstuk werp je hier op. Ik denk dat de keuze voor Domingo of Cappuccilli ligt, aan hoe je de mannen benadert: als zanger in het algemeen (lettend op persoonlijkheid, charisma en zangtechniek en interpretatie) of als zanger in een bepaald stemtype (tenor of bariton).

    Voor mij is het in het eerste geval Domingo die de winnaar is: het is een enorm charismatische man met een groot gevoel voor humor en staat open voor kritiek en gesprek. Maar misschien ben ik bevooroordeeld. Ik heb de maestro een flink aantal keer mogen ontmoeten na diverse voorstellingen en voor interviews. Daarnaast valt er niets af te dingen op zijn techniek en interpretaties, al is zijn timbre en klankkleur al 40 jaar hetzelfde.
    Cappuccilli bewonder ik vooral om zijn fabuleuze techniek en interpretatie van zijn rollen. En dan met name aan de ene kant de constantheid en aan de andere kant de diversiteit binnen zijn timbre en mooie heldere kleur van zijn bariton. Hij gaf elke rol een eigen ‘karakter’ mee, alleen al met zijn stem.

    Dan de andere invalshoek: als bariton of als tenor. Dan is het onomstotelijk dat Cappuccilli een echte bariton is (hoewel zijn zangdocent Luciano Donaggio laat in Cappuccilli’s carrière nog wel eens wilde beweren dat hij een bas was met heel veel geluk). Domingo is daarentegen een echte tenor (ondanks de baritonrollen die hij bij het gezelschap van zijn ouders zong).

    Ik denk dat je – overigens net als ik – een bepaalde warmte, diepte mist bij Domingo, die je bij Cappuccilli en andere baritons wel hoort. Domingo zal ook nooit een bariton worden; hij blijft altijd een tenor die door zijn leeftijd de flexibiliteit van zijn stembanden verliest (ondanks techniek en ervaring), waardoor hoge noten minder vaak gezongen worden.
    De warmte die baritons wel hebben, zal Domingo ook nooit meer krijgen. Door de lengte van de stembanden van tenoren, is ook de bouw en de grootte van het strottenhoofd anders. Tenoren hebben een langer en baritons een breder strottenhoofd. En dat is de juiste vereiste voor die typische bariton-warmte.

    Goed, terug naar het onderwerp: Domingo of Cappuccilli. Die keuze ga ik niet maken…

    Domingo is een icoon, de ‘godfather’ van de opera. Daar kunnen we niet om heen. Zijn imposante internationale carrière dwingt respect af, ook bij collega’s. Zijn prestaties op toneel zijn van zeer hoge kwaliteit en worden door vriend en vijand geroemd. Ik koester die momenten dat ik hem in New York, Milaan, Wenen, Madrid, Verona en Parijs heb mogen zien, horen en spreken. Ja, ik ben een Domingo-fan.
    Cappuccilli had op zijn manier een imposante carrière: de bariton werd geroemd om zijn fabuleuze techniek, prachtige legato en bewonderenswaardige interpretatie van Carlo Gérard, Nabucco, Giorgio Germont en vele andere grote romantische en veristische rollen. Niet zozeer internationaal, hij bleef vooral in Europa. Ja, ik ben een Cappuccilli-fan.

    Ik hoop dat ik je mijn mening heb kunnen geven. Ik ga graag het gesprek aan in ieder geval, mocht dit stof tot nadenken hebben doen opwaaien.

    Hartelijke groet,

    Sander Boonstra

    PS: deze ken je vast wel: http://www.youtube.com/watch?v=yUQF7TRcKqY

  2. Beste Sander,
    Zeer bedankt voor je reactie en de prachtige manier waarop je het verschil tussen de twee zangers/acteurs hebt weergegeven. Bij het lezen van jouw stuk is mij duidelijk geworden, dat ik instinctief val voor een stem en dat ik helaas ongevoelig ben voor het charisma van Domingo. Ik heb hem nooit ontmoet, wel een aantal keren live gehoord. Uiteraard erken ik dat hij een groot kunstenaar is en daarom vind ik het ook jammer, dat ik niet hoor/zie wat anderen wel horen en zien! Ben benieuwd naar andere reacties.
    Michiel
    PS en ja, het duet ken ik zeker!

    1. Dat jij valt voor een stem, is duidelijk en ook zeker geen schande. Het gaat in de opera nog steeds om de zangkwaliteiten (ondanks dat er tegenwoordig steeds meer filmsterachtige kwaliteiten verwacht worden).

      Maar ook in de stem zit het karakter van de zanger. Dus of charisma in het algemeen je helemaal koud laat, durf ik te betwijfelen 🙂

Reacties zijn gesloten.